Sailing Drifter

VRIJDAG 30 AUGUSTUS  Vandaag gaan we met de dinghy aan wal en bezoeken Escarabote en B oiro. In het eerste dorpje zijn weinig bezienswaardigheden. Een steile heuvel op ligt een klein kerkje, meer een kapel, waarvan de deur helaas dicht is. Wat opvalt aan de buitenzijde zijn de bovengrondse graven.  Verder heeft het dorp geen enkele charme. We lopen 5 kilometer verder via een brug en een parkje naar Boiro. Deze stad is beduidend groter, maar ook hier ontbreekt alle charme. We zoeken een supermarkt op voor wat lunchspullen en eten deze, met zicht op onze boot, op het strand op. Eenmaal weer terug bij onze dinghy besluiten we langs de Luwte te varen. Ze zijn thuis en even later zitten we gezellig verder te keuvelen waar we gisteren gebleven waren. Dit jonge stel heeft een uiterst charmante boot. Er hangt een goede vibe. Inmiddels is ook een andere Nederlandse boot gearriveerd, de Eva Kristina. Deze boot was laatst betrokken bij een orka aanval. Ook zij varen langs de Luwte en eve...

DONDERDAG 29 AUGUSTUS Vandaag verlaten we de Ria de Muros e Noia en varen naar de Ria de Arosa. Volgens de mannen van de douane de mooiste Ria.  Het wordt een heel relaxte tocht langs de mooie Spaanse kust. Er staat een behoorlijke wind, maar we hebben 'm in de rug en er zijn weinig golven. We zetten alleen het voorzeil en varen rustig naar de volgende Ria. Die rust van de boot geef de gelegenheid om onderweg ook nog wat culinaire heerlijkheden te voorschijn te toveren. Spaanse sardientjes op brood met pesto. Jammie.   De entree van de Ria de Arosa is overweldigend. Ruige rotspartijen en mooie natuur wisselen elkaar af. Het is daardoor wel oppassen geblazen, want er zijn ook diverse ondieptes waar we omheen moeten varen. Maar die zijn allemaal goed zichtbaar op de plotter. En net als bij de vorige Ria's is er ook een omslag van geuren. Op zee ruik je de zilte zeelucht. Maar eenmaal in een Ria komt de geur van naaldbomen, hars en andere kruidige geuren je tegemoet. De luch...

WOENSDAG 28 AUGUSTUS In de ochtend krijgen we onverwachts controle van de douane. Een aantal aardige Spanjaarden komen aan boord en willen onze papieren inzien. Geen probleem. We hebben alle bij de hand.  Alles wordt secuur opgeschreven en 20 minuten later krijgen we een dunne blauwe doorslag met al onze gegevens. We hebben van Beautje begrepen dat dit een soort van vrijbrief is bij de eerstvolgende controle. We bergen 'm zorguldig op bij de rest van de officiële papieren. In de middag maken we nog een kleine wandeling door Muros en zoeken een nieuw beschermhoesje voor de telefoon van Ton. De oude heeft behoorlijke schade opgelopen door de val van gisteren. Aansluitend gaan we gezellig lunchen met de dames van Beautje. Het restaurant, met een overigens goed rating vanuit tripadvisor, is nu wel open. We bestellen diverse gerechtjes om met elkaar te delen. Een heerlijke en gezellige middag. We zetten Lajla en Hilda nog af bij hun bijbootje en gaan vervolgens onze eigen boot verleggen...

Thuis maak ik wel eens brood in de broodbakmachine. Succes verzekerd.  De machine mengt, rijst en bakt. En het eindresultaat is altijd een heerlijk vers en knapperig brood. Op de boot daarentegen ontbreekt deze machine. Nu zou je denken: logisch! Maar er zijn vertrekkersboten die deze machine aan boord hebben. Wij niet. Dus ben ik aan het experimenteren met het maken van brood, temeer daar het niet overal verkrijgbaar is.  En tijdens het experiment moet ik ook leren omgaan met een aantal andere factoren, zoals het fornuis.   Het eerste experiment is brood uit de pan. Het lijkt een veelbelovend resultaat, totdat ik de bodem zie. Die is overduidelijk te hard gegaan. Ik zou 'm willen kwalificeren als 'uitermate knapperig'! Een volgende keer moet ik daar meer alert op zijn. Het tweepits gasfornuis heeft een grote en een kleine gaspit en vanwege de omvang van de pan stond hij op de grote pit, maar wel op de allerlaagste stand. Te heet, zo blijkt. De volgende keer het ande...

 DINSDAG 27 AUGUSTUS We slapen lekker uit, blazen de dinghy op en trekken tegen het middaguur richting het stadje. Daar blijkt dat Ton zijn rugzak is vergeten en weer terug moet naar de boot. Dat kost al gauw een half uur. Ik verken onderwijl een klein beetje de omgeving. Er is een kleine markt met kleding en schoenen, maar geen kopend publiek. De marktkooplui zijn al aan het inpakken. De waar bekijkend snap ik dat er weinig animo voor is. De tijd, modetechnisch gezien, heeft hier stil gestaan. Sombere kleuren en ouderwetse maaksels zijn het resultaat.  Zodra Ton terug is trekken we Komoot uit de kast en maken een schitterende wandeling door het historische stadje en de omliggende natuur. De aanblik vanaf het water was weinig sfeervol te noemen, maar eenmaal om de hoek worden we aangenaam verrast. Smalle straatjes, sfeervolle terrasjes, oude architectuur. Toegegeven, niet alles is even goed onderhouden, maar de sfeer is er niet minder om. Onderweg passeren we een gezellig plei...